Ciekawostki
Barwniki herbaciane (żółty, zielony i brązowy) odznaczają się trwałością, naturalnym kolorem i są zupełnie nieszkodliwe. Mogą być wykorzystywane jako idealne barwniki żywności.
Napar herbaciany stanowi również substancję barwiącą stosowaną w kosmetyce. Zmieszany z henną daje piękną, złocistokasztanową barwę, bardziej zbliżoną do naturalnego koloru włosów niż sama henna. Jest tez dobrym środkiem, wzmacniającym cebulki włosów. Zapobiega ich wypadaniu oraz łupieżowi.
Wiecie, że nie wielkość, a kształt torebek herbacianych wpływa na jej smak? Nie? Zaraz to wyjaśnię. Herbaciane liście pod wpływem wrzątku rozwijają się, puchną i uwalniają substancje decydujące o smaku i zapachu napoju. W małej torebce liście upakowane są ciaśniej, więc nie mają miejsca, by swobodnie się rozwinąć.
W Birmie jada się świeże liście herbaty podobnie jak sałatę, zaś w Tybecie zastępują one nasze warzywa i gotuje się z nich zupę.
Chińczycy i Birmańczycy stosują herbatę jako przyprawę w połączeniu z czosnkiem. To połączenie daje swoisty pikantny aromat, zaś herbata pochłania, czyniąc prawie niewyczuwalnym, nieprzyjemny zapach czosnku.
W Chinach, Birmie i Tajlandi rozpowszechniło się spożywanie herbaty kiszonej jako oddzielnego dania lub jako dodatku do różnych dań mięsnych i rybnych. Herbatę kisi się przez okres od 10 dni do 6 miesięcy, w zależności od masy i warunków przechowywania.
W 1785 roku, księżna Szkocji Monmouth przesłała swoim krewnym jeden funt herbaty. Ponieważ w tych czasach herbata nie była tak dobrze znana, rodzina, nie wiedząc co należy z nią zrobić, posiekała ją, udusili i podali na stół jak szpinak.
Australijscy hodowcy owiec przyrządzają tzw. herbatę bekonową. Przygotowuje się ją w puszkach po konserwach mięsnych, gotując bekon w herbacie. Otrzymany w ten sposób wywar herbaciany jest popijany w trakcie jedzenia ugotowanego w niej bekonu.
Zielona herbata (lecz tylko z młodych listków) jest w Chinach uważana za château - lafite. Pija się ją wyłącznie w domach rodów arystokrackich, dla których jest ona zbierana w specjalny sposób - przez dzieci lub dziewice w rękawiczkach. Niższe stany w Chinach zadowalają się bardzo popularną i wszechobecną herbatą czarną.
Młode dziewczyny zbierające najlepsze tipsy z krzewów herbacianych, przestrzegać musiały specjalnej diety. Zabraniano im jedzenia czosnku, cebuli i warzyw pokrewnych oraz ostrych przypraw, aby nawet cień obcego zapachu nie przeszedł na zbierane listki.
Swego czasu angielski dziennik doniósł, iż Angielkom nie wystarcza już tylko picie herbaty, lecz także zaczynają ją palić! Większość z nich są pochodzenia szlacheckiego z arystokrackich domów. Najmodniejsze zdaje się być palenie zielonej herbaty. Salon wypełnia się lekką mgiełką, łatwiej się rozmawia...
W Mongoli i Tybecie herbata tabliczkowa (cegiełkowa) do dziś jest środkiem płatniczym w handlu wymiennym.
Czyszcząc patelnie wilgotnymi liśćmi herbaty można się pozbyć zapachu cebuli i ryb.
Suszone owoce są znacznie smaczniejsze po namoczeniu w herbacie, a nie w wodzie.
Tradycyjny chiński zestaw do zaparzania herbaty powstał na przełomie XV i XVI w. i produkowany był z czerwonej lub brązowej kamionki. W jego skład wchodził czajnik do zaparzania i kubek (czasem miseczka) z przykrywką. Do zaparzania używano bambusowego koszyka na suchą herbatę.
W 1891 baronowa Staffe polecała, aby bolące oczy przemywać lekkim naparem
z herbaty. Dużo później potwierdził to A. Villenueve, który napisał: "podkrążone
oczy, o ile w ogóle to jest piękne, otrzymuje się bez zastosowania żadnych
kosmetyków, wyłącznie przez obmycie oczu bardzo mocna herbatą."
Herbaty, poprzez zawartość taniny, wzmacniają wzrok.
Według baronowej, herbata może również nadawać się do farbowania włosów. Otóż bardzo
mocny napar, farbuje włosy blond, lekko je przyciemniając na jasnobrązowo.
W szkockich górach wróżki sobie i przyjaciołom wróżyły z układu liści herbacianych w kubku porannej herbaty. Liście ułożone w kotwicę oznaczały podróż, w kota - zdradę, drzewo - powodzenie. Wróżby dotyczyły najbliższego dnia.
W Wielkiej Brytanii coraz częściej okazuje się, że coca-cola lub soki wypierają herbatę. 30 lat temu herbata stanowiła 50% wszystkich spożywanych na wyspach napojów, a dziś już tylko 40%! Według niektórych, wszystkiemu winni są młodzi, którym nie chce się czekać na herbatę i wolą coś z lodówki, a przyjemność z raczenia się herbatą pozostawiają starszym pokoleniom, choć i te nie mają wiele czasu. Zapracowane Brytyjki nie mają kiedy zaprosić koleżanek na herbatkę...
W Chinach herbata stosowana była nie tylko doustnie, lecz także zewnętrznie w postaci maści przynoszącej ulgę przy bólach reumatycznych.
Tajwańscy naukowcy ogłosili, że picie minimum jednej filiżanki herbaty dziennie przez co najmniej 6 lat zwiększa gęstość kości nawet o 5%! Zmniejsza to ryzyko wystąpienia osteoporozy i może być doskonałą wymówką przed piciem mleka...
Herbata nie zawiera kalorii, a więc nie tuczy. Można ją więc pić w dowolnych ilościach.
